za 24 juni 2017, 02:06 uur

Muhammed Kat reageert (COLUMN)

Istanbul/Peter Edel (COLUMN) – Naar aanleiding van mijn eind vorige week verschenen artikel Sinan Can versus Muhammed Kat over Turkije, bij Pauw ontving Turksnieuws een reactie. Onder de naam Muhammed Kat, al weet ik niet of de afzender ook inderdaad de in IJmuiden woonachtige economiestudent is die bij Pauw in een felle discussie belandde met Sinan Can. Er wordt door reagerende lezers van Turksnieuws te vaak met namen gegoocheld om daar zeker van te zijn.

De reactie is echter sowieso de moeite waard om op te reageren. Ik greep de discussie tussen Can en Kat aan om iets uit te leggen omtrent de nieuwe grondwet in Turkije. Dat doe ik nu weer.

Er stond het volgende in genoemde reactie:

‘Ik had het over de wijziging in artikel 159, wijsneus. Je snapt de materie niet eens maar zit hier Sinan veren in zijn reet te proppen, alleen maar omdat hij Erdogan haat, net als jij.’

Haat

Om met het laatste te beginnen. Nee, ik haat Erdogan niet. Haat is een zinloze en tijdverspillende emotie waar ik liever voor pas. Dit in tegenstelling tot veel medestanders van president Erdogan en diens Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (AKP). Zij haten alevieten, atheïsten, seculiere landgenoten, homoseksuelen, intellectuelen, kunstenaars, socialisten – de lijst is te lang om op te noemen.

Mijn kritiek op Erdogan en de AKP komt voort uit wat ik mijn uitgangspunt noem: de Universele verklaring van de rechten van de mens, zoals die op 10 december 1948 door de algemene vergadering van de Verenigde Naties werd aangenomen. Waar mijn kritiek op Erdogan en de AKP niet uit voorkomt is uit persoonlijke aversie die als haat geïnterpreteerd kan worden.

Verder was het geenszins mijn bedoeling om Sinan Can ‘veren in zijn reet te proppen’, maar om recht te zetten wat door Muhammed Kat krom werd weergegeven.

HSYK

Muhammed Kat, of de persoon die zich voor hem uitgeeft, verwijst in de reactie naar de wijziging van artikel 159 (punt 14). Bij Pauw noemde Kat dat artikel echter niet. Hij sprak van de Hoge Raad en daar heeft de aanpassing van artikel 159 geen betrekking op.

Waar artikel 159 wel over gaat is het Hoge bestuur van rechters en aanklagers (HSYK), een disciplinaire raad die zich alleen met rechters en aanklagers bemoeit. Voor de AKP is de HSYK vaak een blok aan het been geweest. Tien jaar geleden omdat het toen nog gedomineerd werd door seculiere nationalisten, die door Erdogan als hindernis werden beschouwd in zijn streven naar meer macht. Later werden de seculiere nationalisten onder goedkeuring van de AKP vervangen door aan de Gülen-beweging verbonden rechters. Dat was geen probleem voor de AKP zolang de verstandhouding van de regeringspartij met de Gülen-beweging nog goed was. Nadat het langzaam gegroeide conflict tussen Erdogan en imam Fethullah Gülen was omgeslagen in een totale oorlog werd de HSYK echter eens te meer een probleem voor de AKP.

HSK

In de nieuwe, of in feite aangepaste grondwet, gaat de HSYK voortaan Bestuur van aanklagers en rechters heten. Daardoor wordt het HSK. Een andere wijziging bestaat uit de beperking van het aantal leden. Dat waren er 22, maar dat worden er dertien. Het ledenaantal van de HSYK is het laatste decennium aan nogal wat fluctuaties onderhevig, want voor het referendum in 2010 kende het nog zeven leden.

Vier leden van de HSK zullen volgens de nieuwe grondwet benoemd worden door de president en zeven door het parlement. De overige twee leden zijn de minister en onderminister van Justitie.

Yüce Divan

Muhammed Kat sprak bij Pauw van drie, of vier door de president benoemde leden. Wat betreft de HSK klopt dat. Alleen had Kat het niet over de HSK, maar over de Hoge Raad. Bovendien, in het geval dat zestig procent van het parlement meent dat de president zich voor rechters dient te verantwoorden dan wordt hij niet door HSK gedaagd. Dat zou ook niet kunnen, want alleen rechters en aanklagers kunnen worden opgeroepen om daar te verschijnen. De leden van de HSK kunnen dan bijvoorbeeld besluiten om een rechter of aanklagers te schorsen as; ze daar aanleiding toe zien.

Dient een president zich te verantwoorden, dan zal hij verschijnen voor het Hoge Strafhof (Yüce Divan). Dat is zoals ik in mijn vorige artikel schreef in feite het Constitutioneel Hof, waarvan de president volgens de aangepaste grondwet twaalf van de vijftien rechters benoemt (punt 13, artikel 146). Niet drie of vier dus.

Muhammed Kat meende dat Sinan Can de Turkse grondwet niet heeft gelezen. Mogelijk heeft Kat dat zelf gedaan, maar in dat geval geeft hij er opzettelijk een verkeerde indruk van.

Van het woord ‘wijsneus’ distantieer ik me. Ik zal dat ook niet voor Kat gebruiken. In plaats daarvan geef ik de lezers van Turksnieuws liever informatie over de nieuwe grondwet waar ze wijzer van worden. Ook al omdat de kijkers van Pauw die informatie niet kregen.

Volg Peter Edel op Twitter

Peter Edel is schrijver van De diepte van de Bosporus (2012, Uitgeverij EPO, Antwerpen)



Er zijn 9 reacties

  1. Muhammed Kat
    Geplaatst op 24 april 2017 om 12:09 am uur.

    Ik sprak over de Hoge Raad, als in ‘Raad van Bestuur’.
    Hoge Strafhof is echt iets anders en ik heb het daar niet over gehad. Leer eerst eens goed Turks, meneer de tolk.
    De enige die hier iets recht probeert te praten wat hij in eerste instantie krom heeft neergezet ben jij.
    Dus bied je excuses aan dat je mijn persoon probeert te beschadigen.

    • Tos
      Geplaatst op 25 april 2017 om 12:48 am uur.

      Jouw persoon was al beschadigd op het moment dat je op tv kwam, je was gewoon pertinente leugens aan het vertellen.

      • Bull
        Geplaatst op 5 mei 2017 om 7:48 am uur.

        Ik weet niet wat jij onder leugens vertellen ziet maar jou reactie is al een leugen en zegt al wat en wie je aanhangt

    • Emin
      Geplaatst op 25 april 2017 om 6:09 pm uur.

      kontedraaier

      • Alt?nda?
        Geplaatst op 28 april 2017 om 3:41 am uur.

        Çapulcu
        Als we dan toch gaan schelden en niks toevoegen…

  2. Maho
    Geplaatst op 24 april 2017 om 12:34 pm uur.

    Edel, dat Sinan en BTN’er is draagt niets bij aan de inhoud van de disscussie. Overigens had ik nooit van die gast gehoord. Daarnaast interesseert het mij en vele anderen totaal niet wat beroemdheden vinden van de politieke veranderingen met betrekking tot de grondwetswijziging. Ieder heeft zijn eigen mening en gedachte hierover. Beide heren bij Pauw gaven dus hun mening hierover. De heer Can overdreef enorm en herhaalde de bekende waardeloze argumenten van de Nee-kamp (angstaanjarers). De heer Kat kwam aanvallend over maar gaf wel degelijke informatie zover hij er bekend mee was. Echter was het verstandiger geweest om de discussie door politieke vertegenwoordigers te laten voeren.

    Dus met andere woorden de aandacht van Pauw voor deze zaak was totaal (10 min) nutteloos. Pauw wilde de verdeeldheid onder der Turkse Nederlanders laten zien, meer niet.

    De meeste hebben uit gevoel, angst of sympatie voor- of tegen gestemd. Jammer want het had zomaar 65% voor kunnen zijn.

    • Tos
      Geplaatst op 25 april 2017 om 12:47 am uur.

      Als mensen niet uit angst hadden gestemd, kan ik je garanderen dat het nee percentage veel hoger zou zijn geweest.

      • Alt?nda?
        Geplaatst op 28 april 2017 om 3:44 am uur.

        Als de EU-landen de ja-campagne niet zo anti-democratisch hadden gefrustreerd zou de uitkomst veel meer naar de JA-kamp zijn uitgeslagen. En dat kan ik jou garanderen.

        • bliksemschicht
          Geplaatst op 30 april 2017 om 2:48 am uur.

          oh ja, kan jij dat garanderen? 70% van de nederturken en 90% van de belgische turken hebben ja gestemd. Maar als de Turkse regering niet het NEE kamp zo ANTI democratische had gefrusteerd zouden NEE stemmen veel hoger geweest zijn ondanks de sabotage en diefstal van ballot boxen , Al?CAK?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Video: Erdogan veroordeelt bloed...
Het laatste nieuws van Lokum.nl