ma 18 december 2017, 17:43 uur

Erdogans ‘onpartijdige’ media (COLUMN)

Istanbul/Peter Edel (COLUMN) – Tijdens een ramadan-maaltijd in Istanbul liet de Turkse president Recep Tayyip Erdogan zich kritisch uit over de media. Die dienen zich volgens hem eerlijk, onpartijdig en volgens de regels van het beroep te gedragen. Daar schort het aan volgens Erdogan:

‘Helaas zien we al vele jaren ernstige propaganda en vooral ook desinformatie rond het nieuws.’

De lezer moet weten dat Erdogan een speciale definitie van het begrip ‘onpartijdig’ hanteert.

Yeni Safak, Yeni Akit, Star en Sabah zijn nauw aan de regerende Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (AKP) verbonden kranten. Zij verdienen het presidentiële keurmerk van ‘onpartijdig’, omdat ze Erdogan nagenoeg kritiekloos verdedigen en in talloze opzichten als zijn spreekbuis fungeren.

Wanneer een krant een onafhankelijk redactiebeleid volgt, en het waagt kritiek te hebben, kan die voor Erdogan nooit ‘onpartijdig’ zijn. Hij acht zijn beleid boven iedere twijfel verheven, waardoor hij kritische kanttekeningen als tekenen van vooringenomenheid en kwaadaardige intenties interpreteert.

Bergen

Verder zei Erogan:

‘Ik zie geen verschil tussen hen die hun krantenkoppen verkopen op instructie van een terroristische organisatie, en zij die met een pistool in hun hand naar de bergen gaan.’

Met ‘bergen’ bedoelt Erdogan de Koerdische PKK. Hij deed alsof kranten die aansluiten bij het ideaal van de PKK over autonomie voor de Koerdische gebieden, zoals Özgür Gündem, nog bestaan. De werkelijkheid leert dat die zijn opgeheven en dat de medewerkers ervan worden vervolgd.

Het leek bijna alsof Erdogan dat vergeten was.

Natie

Erdogan haalde ook weer eens ‘de wens van de natie’ van stal:

‘Niemand kan de nationale wensen ontkennen en zich boven het volk plaatsen.’

Wat is de ‘wens van de natie’? Dat is de wens van hen die bij de stembus voor Erdogan gaan. Bij het referendum van 16 april, waarbij beslist werd over de invoering van een presidentieel systeem, was dat een krappe 52 procent, verre van de gehele natie dus.

De ruime 48 procent die niet met hem meegaat behoort voor Erdogan simpelweg niet tot de natie. Dus hebben de media waar die grote minderheid door wordt vertegenwoordigd volgens hem ook geen recht van spreken. Dat recht is er alleen voor de ‘onpartijdige’ media aan zijn kant. Met dergelijke kromme gedachten kan hij volhouden dat zijn beleid onbetwist is.

Vrijheid

Veel media waarvan de ‘onpartijdigheid’ tekortschiet zijn er overigens niet meer, want naast Koerdische kranten en Tv-kanalen, werden in het afgelopen jaar ook veel linkse en tot de beweging rond imam Fethullah Gülen behorende media verboden verklaard.

‘Wat we vrijheid noemen is niet ongelimiteerd, daar zijn beperkingen aan verbonden, zei Erdogan. Heel veel beperkingen weet de wereld ondertussen. Zo veel dat mediavrijheid in Turkije eerder uitzondering is dan regel. De journalisten in Turkse gevangenissen kunnen daar van meepraten.

Dat zijn geen journalisten, maar propagandisten voor terrorisme, houdt Erdogans AKP vol. Keer op keer blijkt dat argument echter geen stand te houden. Een recent voorbeeld gaat over Gökmen Ulu, de correspondent in de stad Izmir van de krant Sözcü.

Marmaris

Vorig jaar deed Ulu wat wereldwijd heel veel journalisten doen. Hij trachtte het vakantieadres van het staatshoofd te achterhalen. Toen hij ontdekte dat Erdogan in een hotel te Marmaris verbleef kwam dat op de website van Sözcü te staan.

Ulu had echter de pech dat Turkije kort daarna werd overvallen door een poging tot staatsgreep, waarbij een groep militairen de aanval openden op het hotel in Marmaris, om Erdogan te ontvoeren dan wel om te brengen.

Sözcü

De samenloop van omstandigheden kwam Ulu vorige maand op arrestatie te staan. Naast hem werden ook de websiteredacteur van Sözcü Mehida Olgun en de eigenaar van de krant, Burak Akbay, aangehouden. De volgende dag protesteerde Sözcü, met een bizarre, volledig blanco editie van de krant.

Ulu, Olgun en Akbay wordt verweten dat zij informatie over Erdogans verblijfplaats doorspeelden aan de coupplegers. ‘Steun aan een terroristische organisatie, zonder lidmaatschap’ staat er in de aanklacht.

Die aanvulling ‘zonder lidmaatschap’ is om te beginnen al merkwaardig. De ‘terroristische organisatie’ waar justitie het over heeft, de door de regering voor de couppoging verantwoordelijk gehouden Gülen-beweging, kent namelijk geen officieel ledenregister. Lidmaatschap is dus sowieso niet aan de orde.

Yazici

De zaak tegen Sözcü rammelt aan alle kanten en tart iedere logica. Als genoemde redactieleden de coupplegers bewust wilden helpen met gegevens over Erdogans verblijfplaats hadden ze dat dan niet via een e-mail of ander persoonlijk bericht gedaan? Dat ze de informatie op een voor iedereen toegankelijke website plaatste maakt de beschuldiging ongeloofwaardig.

Het is ook verre van logisch dat de coupplegers een krant nodig hadden om te achterhalen waar Erdogan uithing. De aanklacht tegen hen bevestigt ook absoluut niet dat het aldus ging. Daarin wordt gesteld dat de informatie over Erdogans verblijfplaats afkomstig was van diens assistent, de tot de samenzwering behorende Kolonel Ali Yazici. Dat maakt de vermelding ervan op de website van Sözcü tot een irrelevante bijkomstigheid die geen vervolging rechtvaardigt.

Atatürk

Het is ook zeer onwaarschijnlijk dat redactieleden van Sözcü de samenzwerende Gülenisten sowieso van dienst wilden zijn. Sözcü volgt de principes van Mustafa Kemal Atatürk, de grondlegger van de Turkse Republiek. Dus ook Atatürks strikte secularisme, dat lijnrecht staat tegenover de islamistische oriëntatie van de Gülen-beweging.

Het ontbreekt ten ene male aan banden tussen Sözcü en de Gülen-beweging. Erdogans ‘onpartijdige’ media dachten daar echter wel even een mouw aan te kunnen passen. De daarbij gehanteerde middelen, waarbij klinkklare leugens niet worden geschuwd, zijn stuitend.

Öztürk

Zo werd over Sözcü-columnist Saydi Öztürk beweerd dat zijn neef een vertegenwoordiger is van de Gülen-beweging in Brazilië. Terwijl een familieband op zich natuurlijk al niets voorstelt als bewijs, presenteerde Öztürk ook nog eens informatie uit het bevolkingsregister waaruit naar voren komt dat hij helemaal geen neef heeft!

Öztürk heeft diverse boeken op zijn naam staan waarin hij kritiek leverde op de Gülen-beweging en de daardoor begane streken. Een daarvan verscheen in een tijd waarin de AKP nog nauw met de Gülen-beweging samenwerkte en iedere waarschuwing daarover in de wind sloeg.

Sabah

Los van Öztürk staat Sözcü bekend als een bron van kritiek op de Gülen-beweging, maar dat kon Erdogans ‘onpartijdige’ kranten er niet van weerhouden om te schrijven dat Sözcü-eigenaar Burak Akbay aan een onderwijsinstituut van de Gülen-beweging in Zwitserland studeerde. Werd eveneens als onwaarheid ontmaskerd.

Erdogans ‘onpartijdige’ media zijn echter voor geen kleintje vervaard. De daartoe behorende krant Sabah plaatste een foto waarop Sözcü-eigenaar Akbay te zien is in gezelschap van Gülen. Dachten ze bij Sabah indruk mee te maken, maar er werd al snel bewezen dat het hoofd van Akbay op het lichaam werd gephotoshopt van Ekrem Dumanli, de voormalige hoofdredacteur van de vorig jaar op last van de overheid opgeheven Gülen-krant Zaman.

Massahysterie

Als de Sözcü-kwestie iets haarfijn aantoont is het wel dat de AKP de couppoging van vorig jaar gebruikt om critici te neutraliseren die niets met de Gülen-beweging of de praktijken daarvan te maken hebben.

Dat laatste is beangstigend, maar nog griezeliger is dat ‘de natie’ de meest oppervlakkige leugens in Erdogans ‘onpartijdige’ kranten zonder meer slikt. Zelfs ontmaskering van het bedrog leidt daar niet tot twijfels of vragen, omdat leugens beschouwd worden als acceptabel middel om de vijand te bestrijden. Iedere aantoonbare waarheid van die vijand wordt echter zonder enige overweging als leugen verworpen.

Deze dubbele blindheid is kenmerkend voor massahysterie; de geschiedenis leert waar dat toe kan leiden…

Volg Peter Edel op Twitter

Peter Edel is schrijver van De diepte van de Bosporus, een politieke biografie van Turkije (2012, Uitgeverij EPO, Antwerpen)



Er zijn 5 reacties

  1. PVV Turkije
    Geplaatst op 20 juni 2017 om 11:14 pm uur.

    Wat heb jij een hekel aan alles wat in Turkije gebeurd zeg. Ik snap niet dat je er nog woont. Ga lekker terug naar je vaderland. Iedereen wint.

  2. jaap
    Geplaatst op 22 juni 2017 om 5:07 pm uur.

    Echt weer turkse broddelpraat, Peter benoemt alleen de feiten, hij geeft als goede journalist de feiten waar.
    Maar er waren genoeg voorbeelden, die het ook aandurfden, maar jullie grote leider, heeft genoeg nsb,ers om ze op te laten pakken.
    Niemand wint, er zijn heel veel onschuldige verliezers.
    Maar eens, is de de grote leider de verliezer, maar dat duurt helaas nog even….

    • Maho
      Geplaatst op 24 juni 2017 om 2:15 am uur.

      En hoe langer dat duurt, des te beter.
      En Peter moet wel degelijk terug naar Nederland. Het maakt niet uit of hij ‘alleen feiten benoemd’, want hij benoemt alleen selectief de negatieve feiten, en om die te vinden in de enorme berg positiviteit in Turkije moet hij nog enorm zijn best doen ook.
      Als Turken in Nederland negatief zijn over Nederland is de eerste reactie bij Nederlanders ‘oppleuren terug naar Turkije’, zelfs Rutte heeft daar een handje van.
      Maar ik begrijp wel dat je peter hier verdedigd, want Nederlanders zijn kampioen hypocrisie: Als een Nederlander in Turkije iets negatiefs zegt over Turkije, dan ‘benoemt hij slechts feiten’ en hoeft hij niet op te pleuren. Integendeel, hij mag blijven in de hoop dat hij onderdeel van een Turkse revolutie zou kunnen worden.
      Kom daar eens om in Nederland.
      Daar weet knuffel-marokkaan aboutaleb en de Rotterdamse politie wel raad mee.

  3. Izmir
    Geplaatst op 24 juni 2017 om 4:46 pm uur.

    Ik ben het eens met je over Aboutaleb wat betreft zijn uitspraak “rot op naar jullie eigen land” Het is haast traumatisch dat te hebben moeten horen. Er zijn vast autochtone mensen die zo gepest zijn door buitenlanders dat ze zo iets hebben gezegd uit frustratie. Maar ik heb de uitspraak meerder van vuile rascistische xenofoben aangehoord.

  4. Mustafa
    Geplaatst op 12 augustus 2017 om 5:50 pm uur.

    Goed artikel. Waarom er negatieve reacties komen is duidelijk, er wordt nl een afgod belachelijk gemaakt. En dat zint de lampenpartij aanhangers niet. Wat die man ook zegt wordt voor zoete koek aangenomen. Net in Turkije geweest, iedereen is de huidige situatie beu maar durft dat niet openlijk te zeggen. Ze zijn liever kontelikker om niet in de bajes te rotten. Fascisme leeft als nooit tevoren in Turkije.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Video: Erdogan veroordeelt bloed...
Het laatste nieuws van Lokum.nl