Turken op afstand van samenleving

2

Met name onder de Turkse bevolkingsgroep staat een groot aantal personen op afstand van de Nederlandse samenleving. Dat meldt Merhaba, het Turks-Nederlandse nieuwsblad voor de gemeente Epe, uitgegeven door Koppel. Hakan Aksu plukt dit uit het Integratierapport 2008. Het geldt in mindere mate voor Marokkanen.

De eerste generatie niet-westerse allochtonen is veel sterker op het herkomstland gericht en veel minder op Nederland dan de tweede. Bij Turken daarentegen is ook bij de tweede generatie de hang naar de eigen groep nog aanzienlijk. Het effect van ouders uit verschillende geboorteland is bij de Turken het grootst.

Het overbruggen van de cultuurkloof heeft nauw te maken met deelname aan onderwijs en beheersing van de Nederlandse taal.

Bron: veluweland.nl.

2 REACTIES

  1. Op zicht is dat op zichzelf geen probleem. Men kan prima op de eigen groep gericht zijn en toch ook sociaal, economisch en politiek participeren. De Turken staan dan ook bekend om hun organisatiegraad en zelfstandig ondernemerschap. Nu lijkt het in NL er op alsof Turken achterblijven en niet participeren, maar Turken hebben dan ook geen rolmodellen in de cabaret, voetbal en rap-cultuur zoals marokkanen die hebben. Dat hebben Turken wel weer in Duitsland waar zij (zoals marokkanen in NL) in Duitsland de probleemgroep zijn…daar waar men een probleemgroep is en waar men discriminatie ervaart, ontstaan rolmodellen in de populaire jongerencultuur…In NL is dat vooralsnog niet im frage!

    Ik denk verder dat over het algemeen de binding met eigen taal, nationale waarden en het eigen idee van de nationale geschiedenis bij Turken veel sterker zijn dan bij welke groep dan ook…Bij Turken durf ik te beweren dat het Turks zijn zelfs belangrijker is dan het moslim zijn (dit i.t.t andere nationaliteiten die ook moslim zijn)…In de Turkse moderne geschiedenis is men namelijk lange tijd opgevoed met de gedache ‘ turk demek musluman demek’ …nationalisme en natie gedachtes waren hierin dan ook belangrijker dan het umma principe, dat zelfs als belemmering voor de Turkse natie ontwikkeling werd gezien…

    dit alles is een veralgemenisering natuurlijk, maar geldt wel voor de grootste groep Turken en hun opvattingen bij opvoeding en waarden en normen overdracht!

    Verder geldt dat de groepsloyaliteit bij Turken de sociale controle ook groter maakt dan bij welke groep ook. het afdoen hieraan wordt dan ook weer zwaarder bestraft dan bij welke groep ook. Met kritiek hierop alleen al ben je al een vijand, separatist, etc. bij daden die afwijken van de ollectief geachte moraal volgen zelfs isolatie, uitsluiting en in geval van zaken die aan kernwaarden als familie raken zelfs moord! ook meer dan bij welke groep dan ook…

  2. Deels is het voor mij te begrijpen (in te leven) dat als je zo hecht in familiekring leeft én tegelijk na Atatürk de trots van het turk zijn voelt… maar dan is tegelijk het buitensluiten van jezelf en de groep wat ‘gevaarlijk’ want sommigen vallen buiten de boot in de nederlandse maatschappij (lees vrouwen die geen nederlands kennen) of jonge mensen die thuis alleen maar turks horen en daardoor achterstand hebben op school. Als je nederlands slecht is dan krijg je weer VMBO advies vs..
    Evenwicht is daarom moeilijk.. wat bij jullie misschien als een warme deken voelt is bij nederlanders soms ver te zoeken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here