HDP wil AKP lesgeven over Oscar Wilde (COLUMN)

0

oscar wilde index

Istanbul/Peter Edel (COLUMN) – In het Turkse parlement is humor zeldzamer dan een gebed van een atheïst in een moskee. Geweld is er daarentegen bij de vleet. Zegt iemand van de pro-Koerdische Democratische iets dat de leden van de regerende Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (AKP) niet bevalt, dan is het al snel knokken geblazen. De term parlementaire meerderheid krijgt dan een aparte betekenis, want bij een vechtpartij blaast de HDP-minderheid als eerste de aftocht.

Kortom, (ook) in het parlement is het kwaad kersen eten met de AKP. Lachen met de afgevaardigden van die partij is onmogelijk. Om hen lachen kan zo nu en dan wel; lachen om hun gebrekkige culture kennis, die sowieso niet verder gaat dan de grenzen van de Turkse Republiek.

Sancar

Op 2 mei wilde het HDP-parlementslid Mithat Sancar de toch bepaald niet onbekende, in Ierland geboren schrijver Oscar Wilde citeren. Sancar wilde daar het einde van het Koerdische vredesproces mee illustreren, maar aan de AKP-fractie was dat niet besteed.

‘Wie is dat’ zei de AKP-afgevaardigde Zeyid Arslan. Sancar zei daarop dat Arslan zelf maar op moest zoeken wie Oscar Wilde was:

‘Ik kan ga geen les geven, daar hebben we geen tijd voor. Maar als iemand daar behoefte aan heeft kunnen we een kamer huren voor een privéles.’

Het AKP-lid Halis Dalkilic vond dat Sancar uit ‘deze beschaving’ moest citeren. De eveneens tot de AKP-fractie behorende Ahmet Sami Ceylan vroeg of de HDP-afgevaardigde niet naar een citaat van de islamitische nationalist Necip Fazil Kisakürek kon verwijzen. Om aldus fijntjes te benadrukken hoe diep de invloed van deze antisemiet gaat binnen de AKP.

Academy Award

Nadat Sancar alsnog de kans had gekregen om Oscar Wilde te citeren werd het pas echt hilarisch. Toen vroeg het AKP-lid Adnan Günnar aan Sancar of hij wat over de Academy Awards wilde vertellen.

HDP-lid Burcu Celik Özkan kon het niet meer aanhoren en legde Günnar uit dat Oscar Wilde geen Amerikaanse onderscheiding voor films is, maar een persoon.

Toen ik over dit alles vernam moest ik denken aan wat Bülent Ari, een bestuurslid van een islamitische universiteit in Istanbul niet al te lang geleden zei:

‘Ik vertrouw op het begrip van onwetende mensen, die geen basisschool of universiteit hebben gevolgd… Ik krijg nachtmerries als ik zie dat het analfabetisme in Turkije terugloopt. Zij die dit land in stand moeten houden en besturen zijn de onwetenden… Met vooraan de professoren, bestaat het meest gevaarlijke volk uit de afgestudeerden aan een universiteit. Wie niet meer dan de basisschool heeft gedaan begrijpt Turkije het best.’

Pamuk/Belge

De Turkse schrijver en Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk zal in ieder geval weten wie Oscar Wilde was, als hij niet diens volledige oeuvre gelezen heeft. Op 3 mei bezocht Pamuk een rechtszitting in het proces tegen de schrijver en academicus Murat Belge. Evenals meer dan 1800 landgenoten, is Belge aangeklaagd omdat hij President Erdogan zou hebben beledigd.

Na afloop van de zitting verklaarde Pamuk dat aanklachten over belediging worden gebruikt om de oppositie te intimideren en critici het zwijgen op te leggen. Pamuk, die tien jaar geleden zelf een aanklacht wegens het ‘beledigen van de Turkse identiteit’ aan de broek kreeg omdat hij schreef over moorden op Koerden en Armeniërs, zei het volgende:

‘Dit heeft niets te maken met belediging van de president. Waar het over gaat is het monddood maken van de politieke oppositie; het gaat over intimidatie en angst aanjagen, zodat niemand nog kritiek op de regering durft te hebben.’

Pamuk riep de Europese leiders op meer kritiek te uiten over de sterk beperkte vrijheid van meningsuiting in Turkije.

Murat Belge ontkent de aanklachten tegen hem en legde uit waar Erdogan op uit is:

‘Erdogan is vastbesloten om een samenleving te doen ontstaan waar het principe van scheiding der machten niet langer bestaat.’

Dief

Ik hoorde over iemand die een huis bezit in Sur, de regio die door de oorlog met de Koerdische PKK zwaar beschadigd raakte. Of beter gesteld, de man had daar een huis, want de regering heeft het onteigend. Dat gebeurt veel huiseigenaren daar de laatste tijd.

De eigenaar van het huis kreeg ter compensatie 10.000 Turkse lira (nog geen 3000 euro) geboden. Toen hij zei daar geen nieuw huis voor te kunnen kopen werd hij voor de keuze gesteld: 10.000 lira, of niets, het was kiezen of delen.

Wie Erdogan er in het openbaar van beschuldigt een dief te zijn kan rekenen op vervolging wegens belediging van de president.

Maar is Erdogan een dief? Wie zijn huis gestolen ziet worden door de regering zal daar niet over twijfelen.

Volg Peter Edel op Twitter

Peter Edel is schrijver van De diepte van de Bosporus, een politieke biografie van Turkije (2012, Uitgeverij EPO, Antwerpen)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here