di 26 september 2017, 12:50 uur

Politie speurt naar kopieën van Ahmet Siks boek

Als een manuscript van een boek momenteel veel geld waard is in Turkije dan is wel het ‘Het leger van de imam’ van de onlangs gearresteerde journalist Ahmet Sik. Justitie en politie zetten alles in het werk om te voorkomen dat de inhoud publiekelijk bekend wordt. Tijdens een inval bij de nieuwswebsite ODATV werd een exemplaar aangetroffen door de politie, wat tot de arrestatie van Ahmet Sik leidde.

Sik verklaarde geen idee te hebben hoe zijn manuscript bij ODATV terecht was gekomen. Bij die gelegenheid distantieerde hij zich tevens van medewerkers van ODATV, zoals van de onlangs eveneens gearresteerde Soner Yalcin. Evenals Sik wordt Yalcin Ergenekon-lidmaatschap verweten door aanklager Zekeriya Öz. Dat Sik niet op een lijn kan worden geplaatst met figuren als Yalcin wordt echter door menigeen onderschreven in Turkije. Dat blijkt wel uit de verontwaardiging en het brede protest na zijn arrestatie. Dat vrijwel niemand zich iets bij Siks vermeende betrokkenheid bij Ergenekon voor kan stellen komt omdat hij in zijn publicaties juist veel kritische aandacht heeft besteed aan dit illegale netwerk, dat zich de val van de AK-partij ten doel zou hebben gesteld. Om Sik met Ergenekon in verband te brengen grenst daarom volgens velen aan het ridicule. Dat vinden niet alleen zij die twijfelen over Ergenekon, maar ook degenen die van het bestaan van dit netwerk overtuigd zijn. Toch blijft Zekeriya Öz voet bij stuk houden over de rol van Sik binnen Ergenekon.

De laatste ontwikkeling bestaat uit politie-invallen bij uitgeverij Ithaki en de krant Radikal. Ithaki heeft de rechten over het boek van Sik en beschikte om die reden over een exemplaar van het manuscript. Radikal werd op een politie-inval getrakteerd omdat zich een kopie van Siks boek in de computer bevond van journalist Ertugul Mavioglu. Sik stuurde zijn manuscript naar Mavioglu omdat hij benieuwd was naar diens mening. Na de inbeslagname van een print van het boek bij uitgeverij Ithaki werd de digitale versie uit de computer verwijderd. De vrouw van Sik kreeg van de politie opdracht om haar kopie in te leveren. Bij weigering zal zij gearresteerd worden op verdenking van het steunen van een criminele organisatie. Justitie verwacht ook van Tora Pekin, de advocaat van Sik, dat hij zijn exemplaar van het boek overhandigt. Dat komt er in de praktijk op neer dat de journalist een adequate verdediging wordt ontzegd. Die indruk ontstond eerder al omdat het bewijsmateriaal dat aanklager Zekeriya Öz zegt te hebben verzameld tegen Sik, niet ter beschikking komt van zijn advocaat. Volgens Pekin is het onrechtmatig om in te grijpen in een boek voordat het gepubliceerd is. De volgende stap zou volgens Pekin kunnen bestaan uit een ‘lobotomieoperatie op de hersenen van Sik’. Justitie brengt hier tegen in dat zich in het boek van Sik notities en aanwijzingen ten aanzien van Ergenekon bevinden, afkomstig van Soner Yalcin. Verder zou het boek ‘propaganda voor Ergenekon’ bevatten, gericht op ‘het beïnvloeden van het proces tegen de Ergenekon-verdachten via het verspreiden van desinformatie’. Ook zou het boek tot ‘morele steun’ aan de Ergenekon-verdachten leiden.

Grote vraag is natuurlijk wat Sik heeft geschreven, al wijst alleen de titel er al op dat de islamitische prediker Fethullah Gülen het belangrijkste onderwerp is. Gesuggereerd is dat het boek over de invloed van de Gülen-beweging op politie en justitie gaat. In dat geval zou het een aanvulling zijn op het eerder verschenen ‘Simons in de Gouden Hoorn’ van oud-politiechef Hanevi Avci, die al voor Sik gearresteerd werd. In tegenstelling tot Sik werd Avci niet in verband gebracht met Ergenekon, maar met het onduidelijke radicaal linkse ‘Revolutionair Hoofdkwartier’. En dat terwijl Avci eerder berucht was omdat hij radicaal linkse activisten liet martelen. Daarmee begint zich een patroon af te tekenen. Iedereen die de vuile was buiten hangt over Fethullah Gülen kan er op rekenen door Zekeriya Öz geassocieerd te worden met kringen waar hij of zij niets mee te maken heeft, of zelfs lijnrecht tegenover staat. De eerdere kritische opstelling van Sik ten aanzien van Ergenekon wijst in dezelfde richting. Het lijdt weinig twijfel dat Öz bevreesd is voor Siks boek, wat de fascinatie over de inhoud alleen maar accentueert. We doen maar een gooi: zou Sik sluitende informatie hebben gevonden over een connectie tussen Öz en Gülen? Die verbinding is al vaker gesuggereerd, maar nooit volledig bewezen. Het ligt voor de hand dat het publiekelijk bekend worden van dergelijke informatie uiterst onwelkom zou zijn voor Öz, omdat het zijn status van onafhankelijke aanklager danig in het geding zou brengen.

In veel opzichten lijken Fethullah Gülen en Ergenekon diametraal tegen over elkaar te staan. Toch liggen de grenzen niet zo hard als vaak gesuggereerd wordt. Er zijn aanwijzingen dat Gülen zelf ooit verbonden was aan de Turkse ‘deep state’. Zo herinneren wij ons een structuur die begin jaren negentig in opdracht van toenmalig premier Tansu Ciller werd opgericht door Mehmet Eymür, een medewerker van de nationale inlichtingen- en veiligheidsdienst MIT. Deze ‘Contra-terrorisme afdeling’ was gericht op de oorlog die Ciller destijds ontketende tegen de Koerdische PKK. Mehmet Eymür heeft zelf verklaard dat hij er bijna in geslaagd was PKK-leider Abdullah Öcalan te laten vermoorden. Daarnaast speelde de ‘Contra-terrorisme afdeling’ een rol bij het overnemen van de handel in heroïne, die eerder werd gecontroleerd door Koerdische ‘zakenmannen’ als Behcet Cantürk en Hüseyin Baybasin. De eerder genoemde oud-politiechef Hanevi Avci bracht de ‘Contra-terrorisme afdeling’ eveneens ter sprake. In zijn boek omschreef hij de ‘bende’ van Eymür als illegaal. Nadat Ciller was afgetreden en opgevolgd door Mesut Yilmaz zorgde hij er voor dat Eymürs ‘Contra-terrorisme afdeling’ werd ontbonden. In een verklaring liet Yilmaz weten dat deze illegale groep loyaal was aan de islamitische prediker Fethullah Gülen. Dit soort informatie plaatst uiteraard vraagtekens bij het beeld waarin de Turkse ‘deep state’ en Gülen lijnrecht tegen over elkaar staan. In plaats daarvan wordt eerder de indruk gewekt van een broedertwist tussen oud-collega’s.

(Peter Edel/Istanbul)



Er zijn 9 reacties

  1. evren
    Geplaatst op 26 maart 2011 om 2:18 pm uur.

    Turkije wordt zogenaamd als voorbeeld staat genoemd voor de arabische landen maar helaas is democratie er lang niet te bespeuren. ik begin zo langzamerhand te hopen dat het leger op z’n minst de zaken wel op orde heeft

  2. Tugay
    Geplaatst op 26 maart 2011 om 4:08 pm uur.

    Man Man Man heel deze website word gerund door een stelletje CHP Islamophobe Turken .. heel deze artikel is onzin , iedereen die nog maar iets met Ergenekon te maken heeft moet achter de tralies , steleltje seculariere extremisten , zelf hatende turken , haten islam zo hard dat ze de konten gaan likken van de westerners in de hoop dat ze op een dag net zoals pinnokio een ” echte westerner ” kunnen worden , CHP’ers turken gaan naar de hell samen met mustafa kemal ” Ataturk ” de vader van turkse secularisme en atheisme

    CcC Hepimiz Fatih’in Askerleriyiz CcC !!!

  3. Scheve Schedel
    Geplaatst op 26 maart 2011 om 4:17 pm uur.

    Ik wiet niet wie de Peter Edel is, maar zijn nieuws klopt altijd van geen kanten!

  4. Gadamer
    Geplaatst op 26 maart 2011 om 4:26 pm uur.

    @ Tugay

    Nou nou nou..Wat heeft Mustafa Kemal hier nou mee te maken…Of hoort dat bij je mannelijkheid om een dode man aan te vallen..? Een beetje respect voor de doden zou wel op zijn plaats zijn.

  5. hatice
    Geplaatst op 26 maart 2011 om 4:34 pm uur.

    fatihin askerleriyiz…CcC

    dat zegt toch genoeg!

    Scheve Schedel; kan je aantonen dat deze feitenrelaas niet klopt. Dit is een samenvatting van alles wat in Turkije lang en breed bekend is. En Peter Edel komt toch bijna altijd met feiten. Waar baseer je je mening op? op een gevoel? Op een wens? want dat verandert letterlijke feiten niet. Als het nou een mening was, zou je het nog kunnen proberen beargumenteerd te bestrijden. maar het betrft hier zwart op wit feiten…

    beetje Scheve reactie van jou

  6. Gadamer
    Geplaatst op 26 maart 2011 om 4:37 pm uur.

    @ Scheve Schedel

    Je hoeft het niet eens te zijn met de berichtgeving. Dit kun je bijvoorbeeld laten blijken door op zijn artikel in te gaan.
    Het is wel erg kort door de bocht om alleen te beweren dat zijn nieuws van geen kanten klopt. De keus voor je nick getuigt ook van zeer weinig respect.
    Berichtgevingen van niet-Turken zijn altijd welkom, omdat er met meer objectiviteit naar bepaalde zaken gekeken kan worden.

  7. peter edel
    Geplaatst op 26 maart 2011 om 9:52 pm uur.

    Laat me ven tussenbeide komen. Ik geloof zeker dat er een samenzwering bestaat die Ergenekon heet. Betrokkenen daarbij die zich schuldig hebben gemaakt aan moord en andere mensenrechtenschendingen kunnen wat mij betreft in een cel geplaatst worden, waarna de steutel op de diepte van de Bosporus bewaard wordt. De massamoordenaar Veli Kücük is wat dat betreft een goed voorbeeld. Het gaat me alleen te ver om journalisten die niets met Ergenekon te maken hebben op een manier te criminaliseren zoals dat recentelijk is gebeurd met Ahmet Sik, iemand die nota bene in bescherming wordt genbomen door de familie van Hrant Dink.

  8. yusuf
    Geplaatst op 27 maart 2011 om 12:31 am uur.

    wie gulen fethullah imam en moslim noemt is een sukkel, die man zei dat je dit niet hoeft te zeggen “muhammed” na dit le ilehe illallah…(geen muhammed na dat) en noemt ie zichzelf imam, hij is gewoon een spy van rooms katholiek en of een idioot die ander geloof heeft gecreeert en de naam islam gekopieerdt…idioot!

  9. peter edel
    Geplaatst op 27 maart 2011 om 12:09 pm uur.

    Aan Yusuf. Op zich ben ik het met je eens dat er heel wat op Fethullah Gülen aan te merken valt. Of hij een spion is van de Rooms Kathieke kerk, weet ik niet, al staat vast dat hij Pauls Johannes Paulus II heeft ontmoet. De aanwijzingen dat Gülen iets met CIA en de extreem rechtse Moon-sekte heeft lijken me steviger. Verder houdt Gülen er een nogal vrije interpretatie van de islam op na. Zo speelt de Koran geen erg grote rol bij de gebedsdiensten van de Gülen-beweging, wat ik nogal merkwaardig vindt. Veel belangrijker daar zijn de teksten van Said Nursi en van Gülen zelf natuurlijk. Je zou kunnen zeggen dat de Gülen-beweging een zijdelings op de islam gebaseerde sekte is. Neemt allemaal niet weg dat de wereld Gülen kent als een islamitische prediker en dat is waarom ik hem voor alle duidelijkheid zo aanduidt. Tenslotte: ik hoop dat het woord ‘sukkel’ niet op mij van toepassing is, want dat zou ik ongepast vinden gezien de kritische opstelling ten aanzien van Gülen die ik betracht. Als je mijn stukjes volgt zou je daarvan op de hoogte moeten zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Video: Erdogan veroordeelt bloed...
Het laatste nieuws van Lokum.nl